Τώρα καταλαβαίνω ότι τα χρόνια εκείνα, που ως μειράκιον καμάρωνα με αυταρέσκεια τη μορφή μου σε τούτο τον καθρέφτη, ο Χριστός ενδιαφερόταν για την προσωπική μου σωτηρία. Έτσι ανυποψίαστα εργάζεται ο Κύριος με όλους. Μας έδωσε τη συνείδηση σαν ένα καθρέφτη, για να «βλέπουμε» εκεί το Θεό και τον αληθινό εαυτό μας. Δεν ωφελεί σε τίποτε να προσπαθούμε να δούμε τα είδωλά μας σε σκονισμένους καθρέφτες. Δυο χέρια τρυπημένα με καρφιά μπορούν να σβήσουν τη μαυρίλα που σκεπάζει την καρδιά μας, για να δούμε καθαρά τον εαυτό μας και Αυτόν που μας λύτρωσε. Ο Χριστός το θέλει τόσο πολύ αγαπητέ αναγνώστη. Εμείς το θέλουμε;